'Gezin ontsnapt aan jachtluipaarden'. Dat is een lekker sentationele kop, maar deze poezebeesten zijn lief. Het gezin heeft nooit enig gevaar gelopen - al lijken ze niet het product te zijn van Charles Darwin en god hun finest hour

Het ziet er spannend uit en Nederlandse het woord 'jachtluipaard' komt ook beter over dan de benaming 'cheetah'. Toch is het beestje niet zo gevaarlijk als men denkt. Het is ook helemaal geen luipaard, hij hoort bij de kleine en niet de grote katten. Genetisch is de cheetah het meest verwant met de poema.

Als een cheetah 60 kilo weegt dan is het veel. De poten zijn lang en dun en hebben geen scherpe, intrekbare nagels. Dat maakt hem snel en gestroomlijnd, maar geen vechter. De kop is klein, waardoor hij niet in staat is om dieren groter dan hemzelf snel een dodelijke beet af te geven. Als een cheetah een snelle prooi heeft gevangen bij een snelheid van meer dan 100 kilomter per uur, dan moet hij een kwartier bijkomen. Regelmatig wordt de prooi dan afgepakt door een ander roofdier, de kwetsbare Cheetah - de Ferrari onder de katten - is gemaakt voor de sprint, niet de knonkpartij. Bij eveneens gevlekte luipaarden en jaguars is dat anders. De laatste kan een prooi van meer dan 100 kilo doden door direct de schedel doormidden te bijten. Als het om een van deze katten was gegaan, dan zouden de beelden waarschijnlijk als te schokkend worden ervaren voor Youtube. 

Er zijn nog 4.000 cheetah's over in Zuidelijk Afrika en 2.000 in Oostelijk Afrika. Omdat hun leefgebied onder druk staat is het voortbestaan ongewis. Te weinig ruimte betekent dat ze uithongeren of noodgedwongen in gevangenschap moeten leven. Laten we allemaal iets liever zijn voor deze beesten, dan gaan we hier maar aan de vrijmibo. Dat is beter.   

 


Arno wellens

Wandelende rekenmachine. Wordt wakker waar anderen doorslapen en beleeft orgastische gevoelens bij het doorprikken van opgeblazen boeken. Tip: houd uw dochter(onderneming) binnen als Wellens in de buurt is